‘De Vierde Dimensie’ door Hans Peter Roel

4e“Bestaat toeval?” is een vraag die velen stellen. Het lijkt wel alsof er twee werelden zijn, namelijk die van degenen die ‘ja’ zeggen en er een rationeel, logisch beeld van het leven op nahouden, en die van degenen die heel overtuigd ‘nee’ zeggen en die de wonderbaarlijkste dingen – zowel aangenaam als onprettig – ervaren die ze op hun pad tegenkomen.

Meer dan alleen maar ‘dit’

Het verhaal in dit boek, het nieuwste (2015) van Hans Peter Roel, heeft weliswaar een aantal subthema’s, maar er is één duidelijk hoofdthema: er zijn gebeurtenissen die de hoofdpersoon, Nick Larson, overkomen, waardoor hij gedwongen wordt het door zijn ego gedreven leven achter zich te laten. Daardoor ontdekt hij zijn passie en ware bestemming; een nieuw leven begint waarin hij zijn talenten en pas verworven wijsheid kan inzetten.

De schrijver

Hans Peter Roel (1964) wil een zinvolle bijdrage leveren aan een betere wereld. Hans Peter RoelHij schrijft boeken die mensen in hun hart weten te raken. Zijn missie is om mensen op persoonlijk vlak te laten groeien. Zijn visie is gestoeld op de overtuiging dat iedereen zijn eigen geluk zélf creëert:

Ieder mens krijgt in zijn of haar leven geluk, maar ook tegenslag. Het geheim van een gelukkig en succesvol leven zit niet in wat je overkomt en wat je bereikt, maar in hoe je met de uitdagingen van het leven omgaat.

Over toeval – het verhaal

Nick Larson is een bijzonder succesvolle beursmakelaar, getrouwd met zijn grote liefde Kathleen. Zij wonen in een grote villa, hebben dure auto’s, maken dure reizen… het geld kan niet op… tot de beurskrach van 2008. Hans Peter beschrijft in boeiend, maar met onnodig veel details, de gebeurtenissen die leiden tot Nicks faillissement. (Wil de schrijver laten weten dat hij ‘alles’ weet van deze gebeurtenissen? Het valt immers te betwijfelen of zo veel details relevant zijn voor het hele verhaal.) Hij komt in het traject van schuldsanering terecht, beleeft de diepe dip van armoede, verliest al zijn ‘vrienden’ en zelfs Kathleen beslist om hem te verlaten.
Door een serie van ‘toevalligheden’ ontdekt Nick dat er meer is in deze wereld dan de ogenschijnlijke werkelijkheid. Op het pad waarop hij terecht is gekomen, opent zich een deur tot wat de auteur ‘de vierde dimensie’ van tijd of ‘Het Veld’ noemt. Door wat hij leert, is Nick in staat om een geheel nieuw leven op te bouwen, waarin hij zich gedreven voelt door diepe waarheden. Ook kan hij op waardevolle wijze zijn kennis van de financiële wereld inzetten ter ondersteuning van de doelen van de groep waarmee hij in verbinding komt.
Of Kathleen terugkomt in zijn leven, en hoe, blijft een verrassing voor de lezer. De stappen in de persoonlijke ontwikkeling van Nick, lijken uit Hans Peters leven ontleend te zijn.

De vierde dimensie

Noem het God, noem het de alziel, energie, Liefde of ‘Het Veld’, er blijken buiten de zichtbare alledaagse wereld met tijd en ruimte (zoals wij die ervaren) dimensies te bestaan die niet tastbaar zijn, maar terdege in verbinding zijn met het menselijk hart en de menselijke ziel. Dat velen, die dan ‘helderziend’ of ‘heldervoelend’ genoemd worden, directe verbinding hebben met deze dimensies, is dan iets waar meestal schertsend over gesproken wordt terwijl het voor hen een dagelijkse werkelijkheid is.
Hans Peter gaat dieper en breder in op ‘Het Veld’ en laat zien hoe belangrijk deze onzichtbare wereld is, waardoor toeval duidelijk het ‘iets’ is dat de mens kan beïnvloeden. In een uiteenzetting over ‘eindstations’ en ‘tussenstations’ – symbolen voor keuzemomenten in het leven – verklaart een professor (die een belangrijke rol speelt als een soort Merlijn in het verhaal):

Je intentie en je focus bepalen op welke tussenstations je uitstapt. In het onzichtbare veld kunnen we met verlangen en intentie toeval sturen en zo tussenstations bouwen op onze levensreis door het toeval op te roepen.

Ook deze stappen hebben consequenties, die Nick zelf ervaart in het verloop van het verhaal; de professor vertelt verder:

Het doel van het leven met al die tussenstations en eindstations is om als mens te groeien. Als je de levenslessen niet oppakt, krijg je dezelfde lessen nogmaals. Eindstations met een gedwongen overstap op een andere trein zijn bedoeld om als mens van te leren.

Door alle uitleg en de lessen van deze professor – hij komt ook niet ‘zomaar’ op Nicks pad! – wordt zowel Nick als de lezer wijzer van tal van levenslessen die Hans Peter Roel kennelijk bijzonder na zijn. Met andere woorden: het is duidelijk hoe de schrijver de professor gebruikt als zijn spreekbuis, om de lessen die Hans Peter en zijn N.E.X.T. Company prediken.

Herkenbare thema’s

Hans Peter heeft zijn huiswerk gemaakt wat de geschiedenis betreft. Zo komen de Tempeliers aan de orde, alsook kernverhalen zoals in De Da Vinci Code. Verder verwerkt Hans Peter onderwerpen als paardenfluisteren, opstellingen, de Illuminati en complottheorie om tot een boeiend, interessant en leerzaam geheel te komen.

Het boek: de ‘verpakking’ van het verhaal

Het geheel is een lijvige paperback van ruim 380 pagina’s met een gewicht van meer dan een halve kilo. De rugmarge is breed genoeg om het boek te lezen zonder het ‘open te breken’.
Ieder hoofdstuk wordt ingeleid door een krachtig citaat, op zichzelf wel inspirerend, maar merkwaardig genoeg verder van weinig of geen significant belang in het hoofdstuk zelf.
Hans Peter Roel is een man van woorden. Veel woorden. Heel veel woorden. Ja, het is een boek, maar alle herhalingen verzwakken danig het geheel. Voeg daarbij toe het grote aantal typo’s (allerlei tik-, taal- en schrijffouten) en het is makkelijk te concluderen dat Hans Peters boodschap baat zou hebben aan een gedegen redactiegang en een zorgvuldige correctiegang. Jammer dat dit zo is, want het boek verdient een grotere geloofwaardigheid; de kern van lering is immers zeker de moeite waard.

Meer over de vierde dimensie en Liefde

Lees hier een citaat uit een brief van Albert Einstein aan zijn dochter, Lieserl.

Volgende maand

Jesus‘When Jesus lived in India’ door Alan Jacobs

, , , , , , , , , , , , ,

Eén reactie op ‘De Vierde Dimensie’ door Hans Peter Roel

  1. Karin Seijkens 26 oktober 2017 op 18:24 #

    Mee eens.

Geef een reactie

Een site van WebZenz.